Μέχρι εδώ, όλα καλά...

Ω! θέλω και μερικά Δεισιδαιμόνια

Η nanou σχολίασε πρώτη στο τελευταίο μου ποστ για το 2011.
Στο ίδιο ποστ, η Μ έγραψε το πρώτο σχόλιο του μπλογκ για το 2012.
Η Λευκή σχολίασε πρώτη στο πρώτο μου ποστ για το 2012.
(Καθεμιά τους, νομίζω, ξέρει πώς νιώθω για εκείνη, αλλά κορίτσια, οφείλω να σας πω ότι θα σας θυμάμαι. Είναι ανάγκη να καταλάβουμε κάποτε ότι οι ευθύνες δεν αρκεί να υπάρχουν αορίστως, αλλά ότι θα πρέπει και να αποδίδονται.)


Μισοαληθινά, μισοψεύτικα και άλλες μισομαστούρες

Αλήθειες και ψέματα μαζί, είναι κακός συνδυασμός. Γνωστό θα μου πεις. Ε, εγώ μέχρι τώρα το αντιλαμβανόμουν λίγο γενικά. Τώρα κατάλαβα επιτέλους και το γιατί του: Το κόλπο του ψέματος να κρύβεται ανάμεσα στις αλήθειες για να γίνει πιστευτό μαζί και εξαιτίας τους μπορεί να πετυχαίνει συχνότατα, αλλά μπορεί να προκαλέσει και μεγάλη αναποδιά. Γιατί, όταν τελικά αποκαλυφθεί, πάνε χαμένες και οι αλήθειες που συνόδευε και που μοιραία απορρίπτονται μαζί του.
Το σημαντικό σε όλο αυτό είναι το πόσο πολύ ριψοκίνδυνο είναι. Ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις ποια στιγμή θα συμβεί.
Για την απέχθειά μου για τη μισομαστούρα, τα 'χω πει, δεν τα ξαναλέω. Φοβάμαι μήπως παρεξηγηθώ στο τέλος.


2012 special info

Ήδη μάζεψα ένα σωρό σπουδαίες πληροφορίες. Προσοδοφόρα χρονιά, με το έμπα της... Σε καλό να μου βγει.

1) Καλά κρασιά και τα caprice στην κατάψυξη!

Η Λ. μου είπε:
α) ότι το “καλά κρασιά” δεν είναι ευχή αλλά κατάρα. Θεωρείται μεγάλη γρουσουζιά για τους οινοπαραγωγούς
β) "βάλε τα caprice στην κατάψυξη να παγώσουν, μετά φάτα και έλα (μετότερα) να μου πεις!"

2) Τοξικά βαμπίρ

Ο Κ. μου είπε ότι κάποιοι άνθρωποι είναι τοξικοί και ότι ακόμα κι αν δεν μπορούμε να τους αποφεύγουμε εντελώς, πρέπει τουλάχιστον να θυμόμαστε να τους αποβάλλουμε τακτικά από τον οργανισμό μας.
Ο Δ. μου είπε ότι:
α) υπάρχουν (και πουλιούνται) μπουκάλια νερού με φίλτρο,
β) οι άνθρωποι-βαμπίρ δεν χορταίνουν ποτέ και ότι οι φιλεύσπλαχνοι που τους τροφοδοτούν πιάνονται μεγάλα κορόιδα, γιατί όσο και να δώσουν το μόνο που μπορούν να πετύχουν είναι να τους τελειώσει.
Τα βαμπίρ πάντως, νηστικά δεν μένουν, όλο και κάποιον άλλο βρίσκουν να ρουφάνε και να μολύνουν, οι αιμοδότες δεν θα πρέπει να ανησυχούν, λέει η οδηγία.


Πρώτη έξοδος

Στην πρώτη μου βόλτα για το '12 βγήκα με τον πρώτο άνθρωπο που μου το ζήτησε, χωρίς να το σκεφτώ και χωρίς να επιτρέψω σε οτιδήποτε να το χαλάσει ή να το αναβάλει. Το είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου και το έκανα.
Είχα επίσης υποσχεθεί ότι σ' εκείνη τη βόλτα θα έκανα κάτι που δεν είχα ξανακάνει ποτέ. Κι αυτό το έκανα.


Οι γάτες γνωρίζουν τα πάντα

(Αυτό μου το είπε η Άννα Νιαράκη με το ποίημά της “από μηχανής θεός”*.)
Ήμουν με την Αγγελική** όταν ξαφνικά σηκώθηκε από τη θέση της, λέγοντας “κάτσε να φέρω να σου διαβάσω κάτι που είμαι βέβαιη ότι θα σου αρέσει πολύ”. Σε δυο λεπτά άρχισε να διαβάζει με χαμηλή, ευθεία και αχρωμάτιστη φωνή (δηλαδή όσο πιο ύπουλα μπορούσε):

στον Louis

Έβαλα πλυντήριο χτες. Χωρίς πρόπλυση,
με ένα απορρυπαντικό που καθαρίζει στους 40 βαθμούς.
Και μετά έβαλα τα κλάματα.
Είχαμε απομείνει εγώ, το πλυντήριο, το ψυγείο,
η τοστιέρα, η κουζίνα και το καλοριφέρ.
Ευτυχώς την ώρα που κορύφωναν οι λυγμοί και οι στροφές του
πλυντηρίου
μπήκε από το ανοιχτό παράθυρο ο γάτος μου και νιαουρίζοντας
θυμωμένα,
μου είπε να σου πω ότι είσαι μεγάλη κουφάλα.


Μετά από αυτό, τρία είναι σίγουρα:
α) η καχυποψία μου απέναντι στις γάτες είναι βάσιμη
β) η Αγγελική με ξέρει καλύτερα απ' ό,τι φανταζόμουν
γ) η Άννα Νιαράκη είναι πλέον μια από τις αγαπημένες μου ποιήτριες και, σα να μην έφτανε αυτό, έχει και μπλογκ.

Μακάρι να άκουγε και το τραγούδι που διάλεξα για την περίσταση. Σκέψου λέει να της άρεσε κιόλας.

Big Sleep - Looking for a Girl with a Washing Machine

*από την ποιητική συλλογή "Τετράδιο Πειραμάτων", εκδ. Χαραμάδα
**την Αγγελική Σιδηρά


_