Ναι, υπάρχει κι αυτό. Ναι, αυτό. Μόνο που δεν είναι πρωτοφανές ή πρωτόγνωρο. Είναι πάρα πολλοί αυτοί που το ξέρουν, εδώ και χρόνια, σε διάφορες μορφές του. Αυτό σου έλεγα και τις προάλλες, ναι, σ' αυτό εδώ κι εσύ με έβαλες απέναντι και μου έλεγες για την επανάσταση που εμποδίστηκε από τους πουλημένους και τους προδότες και την δογματική τους περιφρούρηση. Ό,τι θες λοιπόν να συζητήσουμε πάνω στο τι μέτρα μπορούμε να πάρουμε, πώς μπορούν να αντιμετωπιστούν οι μέθοδοί τους, πώς θα καταφέρουμε να τους ξεφύγουμε με το μικρότερο δυνατόν δικό μας κόστος, έλα να ανταλλάξουμε απόψεις, ό,τι σου κατέβει πρότεινε. Είναι φανερό ότι κανείς μας δεν έχει έτοιμες τις λύσεις, αλλιώς αυτοί δεν θα χόρευαν πάνω στα πτώματά μας.
Ακόμα κι αν οι ψευδαισθήσεις σου είναι τόσο δυνατές και η άποψή σου τόσο σκληρή και αμετακίνητη πάνω σ' αυτά που νομίζεις ότι ξέρεις, που δεν σηκώνουν αντίλογο και χρειάζεσαι τα βίντεο για να πειστείς για το αντίθετο, δεν τρέχει τίποτα, δες το όσες φορές θες, το συμπέρασμα πάντα το ίδιο θα παραμένει, δεν σε κατηγορώ. Τα ίδια σκατά είμαστε όλοι τελικά, καθένας σε κάποιο πεδίο, όπου του είναι πιο βολικό. Έλα να τα βρούμε όμως, να δούμε αν και πώς μπορούμε να νικήσουμε εμείς σ' αυτόν τον πόλεμο.
Μόνο μη μου παριστάνεις τον έκπληκτο, σε παρακαλώ. Μόνο αυτό ζητάω. Κι αν δεν τον παριστάνεις αλλά είσαι πράγματι, τότε απλώς μην είσαι. Καθυστερείς πολύ και απελπίζομαι. Έχω κουραστεί να τους βλέπω να κεδίζουν τη μια μάχη μετά την άλλη, στηριγμένοι πάνω στη δική μας ασυμφωνία, πάνω στη διχόνοια που καταφέρνουν συνεχώς να μας σπέρνουν θερίζοντας μετά, ώριμους καρπούς, τις ζωές μας - και τη δική σου και τη δική μου, παρ' όλες τις διαφωνίες μας. Δεν είμαστε απέναντι σου λέω, πίστεψέ το. Απλώς μερικοί ηθοποιοί είναι τόσο ταλαντούχοι, που σε κάνουν να πιστεύεις ότι ο ρόλος τους είναι ο πραγματικός τους εαυτός. Θυμήσου το αυτό την επόμενη φορά και σκέψου πιο ψύχραιμα, πριν αποφασίσεις με ποιον είσαι και με ποιον δεν είσαι.
Και επιτέλους, επεξεργάσου τις πληροφορίες λίγο πιο σύντομα, κατάληξε σε ό,τι είναι να καταλάβεις και σταμάτα να βλέπεις φωτογραφίες και βίντεο. Δεν θα προσθέσουν τίποτα στην αλήθεια, όταν εσύ πρώτα θα την έχεις πιστέψει. Μα πάνω απ' όλα, σταμάτα να περιφέρεσαι με μια κάμερα στο χέρι. Αυτή η στάση σε κάνει ανίκανο να αντιδράσεις και να βοηθήσεις εκεί που χρειάζεται, δεν το καταλαβαίνεις; Τα έλεγε -πολύ θυμωμένος- κι ο Καρτέσιος τις προάλλες. (Το βίντεο στο οποίο αναφέρεται το ποστ του δεν το αναπαράγω ούτε εγώ, για λόγους αρχής: Ο άνθρωπος που χτυπιέται φαίνεται ολοκάθαρα.) Πολύ αμφιβάλλω ότι θα ήσουν σε θέση να φωτογραφίζεις ή να βιντεοσκοπείς αν αυτός που ήταν κάτω ήταν ο γιος σου ή η κόρη σου, ο πατέρας ή η μάνα σου, ο αδελφός ή η αδελφή σου. Εκεί νομίζω θα άλλαζες στάση και θα ορμούσες εναντίον των αρπακτικών με κίνδυνο ακόμα και της ζωής σου. Γι' αυτό επιμένω να κατανοήσεις τι σημαίνει στ' αλήθεια η λέξη "αλληλεγγύη".
Θα στο πω κι αλλιώς λοιπόν κι όπως θέλεις παρ' το: Μην προσπαθείς να γίνεις Κέβιν Κάρτερ. Αυτός αυτοκτόνησε μετά το Πούλιτζερ, το ξέρεις. Δεν το ξέρεις; (Διάβασε το άρθρο σ' αυτό το λινκ αν δεν ξέρεις την ιστορία, ειδικά εσύ που νομίζεις ότι κάνεις έργο φωτογραφίζοντας την ήττα του συναγωνιστή σου, ίσως σε βοηθήσει να καταλάβεις τη σχέση σου με τα γεγονότα. Εγώ, ας πούμε, δεν θα χαιρόμουν καθόλου αν πρωταγωνιστούσα σε κάποιο από αυτά τα βίντεο. Εναντίον σου θα ήμουν.) Δεν τους ενδιαφέρει αληθινά, ό,τι και όσο κι αν είναι το σχετικό υλικό που κυκλοφορεί, δεν το βλέπεις; Είναι καινούριο αυτό που αντιμετωπίζουμε. Βρες τη θέση και το ρόλο σου σ' αυτό. Ένας σύντροφός σου είναι κάτω. Μη φωτογραφίζεις τον εξευτελισμό και την ταπείνωσή του. Πέσε μαζί του. Πόσους θα πάρουν; Δεν μας χωράνε όλους τα κελιά τους.
Η εικόνα από εδώ
Τελικά οι μεγαλύτερες εκπλήξεις έρχονται από τα όρια της ίδιας της ανθρώπινης φύσης.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕπεισόδιο,
ΑπάντησηΔιαγραφήσυμφωνώ. Ίσως μάλιστα -τόσο ανεξερεύνητα που είναι- θα έπρεπε να διάγουμε έκπληκτο βίο, αλλά τουλάχιστον ας αφορούσε πράγματα καινούρια, στ' αλήθεια εκπληκτικά... ;)
Προσυπογράφω Riski... (από την αρχή μέχρι το τέλος με απανωτά χτυπήματα...)
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο ξέρω Γιώργο, το ξέρω... :))
ΑπάντησηΔιαγραφήΟταν πρωτοείδα αυτή την περίφημη φωτογραφία, αυτό είχα σκεφτεί. Ο φωτογράφος τι έκανε εκείνη την ώρα; (εκτός του ότι φωτογράφιζε). Που να ήξερα οτι περίμενε και είκοσι ολόκληρα λεπτά για την καλύτερη πόζα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΔυστυχώς τα έχουμε δει πια όλα, και ΤΙΠΟΤΑ ΜΑ ΤΙΠΟΤΑ δε μας σοκάρει και δε μας συγκλονίζει. Τελευταίο παράδειγμα το κοριτσάκι στην Κίνα που το πατάει φορτηγό και αμέριμνοι περνάνε διάφοροι δίπλα του μέχρι να το πατήσει κι άλλο όχημα. Πως γίναμε έτσι οι άνθρωποι; ΄Η είμασταν έτσι πάντα; Αιμοχαρείς και αιμοδιψείς;
(nanou)
Να σημειώσω μόνο ότι πολλοί που ο γιος τους ή η κόρη τους, ο πατέρας ή η μάνα τους, ο αδελφός ή η αδελφή τους έχουν βρεθεί "κάτω" παρακαλάνε για τέτοιες φωτογραφίες και βίντεο, πολύς κόσμος έχει γλυτώσει την φυλακή λόγω τέτοιων αποδεικτικών στοιχείων, πολλές σκευωρίες των κατασταλτικών μηχανισμών έχουν ανατραπεί έτσι.
ΑπάντησηΔιαγραφήΈχει γίνει και αυτό ένα "όπλο" των κινημάτων, από το αντιπαγκοσμιοποιητικό στις ΗΠΑ μέχρι την αντίσταση στην Παλαιστίνη.
Πολλές φορές αυτή η δραστηριότητα - της καταγραφής - είναι πολύ επικίνδυνη για τον καταγράφοντα, ειδικά τον ερασιτέχνη, δλδ αυτόν που το κάνει ακριβώς σαν ένδειξη αλληλεγγύης, σαν (μια επιπλέον) άσκηση πολιτικής πρακτικής.
Υπάρχουν βέβαια και αυτοί που δεν κινδυνεύουν να βρεθούν ποτέ (ή έτσι νομίζουν) σε μια τέτοια κατάσταση, και οι οποίοι μπορούν να εκπλήσονται και να σχολιάζουν κατά το δοκούν.
Για το θέμα του Kevin Carter, πολύ φιλολογία και παραφιλολογία έχει αναπτυχθεί εδώ και χρόνια, ειδικά στην φωτογραφική και φωτογραφολογούσα κοινότητα, αηδία ξεκίνησε, πιό αηδία συνεχίστηκε.
Καλό σας βράδυ...
nanou,
ΑπάντησηΔιαγραφήεγώ λέω ότι όλα αυτά απλώς διατίθενται ως δυνατότητες. Αλλά ο άνθρωπος τις χρησιμοποιεί για να μην πάνε χαμένες.
(Είναι τόσο βασανιστικά αργή η διαδικασία της εξέλιξης...)
nxen,
ΑπάντησηΔιαγραφήυποθέτω ότι παρακαλάνε επειδή, παρά την ασύλληπτη ποσότητα του διαθέσιμου υλικού, σπάνια είναι τελικά πράγματι χρήσιμο. Οι περισσότεροι από αυτούς που έχουν στην κατοχή τους τέτοιες σκηνές τις ανεβάζουν στο διαδίκτυο (γι' αυτό τις τραβάνε άλλωστε), οπότε οι ενδιαφερόμενοι δεν θα έπρεπε να χρειάζεται να τις ψάχνουν τόσο απεγνωσμένα, θα έπρεπε να είναι απλό να τις βρουν. Όμως τελικά δεν είναι έτσι, γεγονός που ίσως δείχνει ότι το ενδιαφέρον των ερασιτεχνών ρεπόρτερ είναι τζάμπα τόσο δυσανάλογα μεγάλο σε σχέση με την αξία όλης αυτής της δραστηριότητας, που μειώνει τόσο σημαντικά τα χέρια της αντίστασης και αποσπά την προσοχή στα επιμέρους και επουσιώδη.
Καταλαβαίνω πάντως το σκεπτικό σου. Έχω διαφωνήσει επανειλημμένως για το θέμα αυτό, αλλά δεν έχω πεισθεί (προφανώς) από την άλλη άποψη. Νομίζω ότι όλη αυτή η διαδικασία που προσπαθεί δήθεν να σώσει από τα χειρότερα, με διορθώσεις και μπαλώματα, είναι τακτικές που έχουν βοηθήσει πολύ στο να φτάσουμε σ' αυτό το σημείο ανικανότητας ως κίνημα κι επιπλέον να έχουμε πια συνηθίσει και στη θέα της βίας εναντίον μας, σε βαθμό που πολλοί από εμάς να την θεωρούν φυσιολογική. Ένας αποφασισμένος λαός δεν θα έπρεπε να χρειάζεται τη συλλογή στοιχείων, αλλά να εξαφανίσει αυτούς που τα δημιουργούν. Για να μην πούμε για την εκπαίδευση στον τρόμο -ειδικά των απλών θεατών- που τους ενθαρρύνει να μένουν άπραγοι αφού η νοοτροπία που χτίζεται όλο και περισσότερο είναι ότι δεν μπορούμε να αντιδράσουμε αποτελεσματικά.
Το σύστημα είναι που τελικά σώζει πάντα τον εαυτό του. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι η παραποίηση και ενίοτε η εξαφάνιση στοιχείων, όταν κρίνεται απαραίτητο, είναι παιχνιδάκι για την εξουσία.
Δεν ξέρω. Τα ζυγίζω κι έτσι κι αλλιώς και καταλήγω ότι χρειάζεται να πάψουμε να παίζουμε με τα παιχνίδια που μας δίνουν εκείνοι και να φτιάξουμε κάποτε δικά μας παιχνίδια, άγνωστα σ' αυτούς.
χρειάζεται να πάψουμε να παίζουμε με τα παιχνίδια που μας δίνουν εκείνοι και να φτιάξουμε κάποτε δικά μας παιχνίδια, άγνωστα σ' αυτούς
ΑπάντησηΔιαγραφήhttp://3.bp.blogspot.com/_iA_dpQ9Xgqs/S4Ac8du3gEI/AAAAAAAAABA/5WLu-BE2MFo/s320/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF1.jpg
:-)
Καληνύχτα!
Αυτά είναι παιχνίδια. :)))
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυμφωνώ με τον nxen: απέναντι στην αναίτια βία, τις συλλήψεις στο σωρό, τα στημένα κατηγορητήρια η κάμερα είναι συχνά το μοναδικό μας όπλο, κι ας ακούγεται ωραίο το "Πέσε μαζί του. Πόσους θα πάρουν;"
ΑπάντησηΔιαγραφήΜα πως όμως να πέσεις μέσα στα ψεκαστήρια τους και τι να κάνεις όταν γι'αυτούς η ζωή σου δεν έχει μεγαλύτερη αξία από αυτή μιας κατσαρίδας; Και πως να ρισκάρεις να σε "πάρουν" όταν την αλληλεγγύη την πληρώνεις ακριβά σε στημένες δίκες και αναίτιες πολύμηνες φυλακίσεις;
Έχω φίλους που γλύτωσαν γιατί καταφέραμε και μαζέψαμε αποδεικτικά στοιχεία για την αθωότητα τους από το διαδίκτυο γι' αυτό και υποστηρίζω βαθύτατα την ανάγκη για κάμερες και τεχνολογία στους αγώνες μας. Και είναι πολλοί αυτοί που σώθηκαν ρίσκι, θυμήσου το παιδί με τις πιτζάμες στη Θεσσαλονίκη, θυμήσου τη ζαρντινιέρα, ακόμα και το βίντεο μετά τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου...
Α, η φωτογραφία στην αρχή της ανάρτησης είναι από ένα βίντεο που τραβήχτηκε στην πόλη μου. Δες αν θες και τη συνέχεια, είναι διαφωτιστική, ιδιαίτερα στο 1.15″ μαθαίνει κανείς πράγματα που δεν θα δει εύκολα αλλού...
ΑπάντησηΔιαγραφήhttp://silentcrossing.wordpress.com/2011/06/27/%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%86%CF%8C%CF%81%CE%BF%CE%B9/
silent,
ΑπάντησηΔιαγραφήδεν πειράζει να διαφωνούμε, ε; ;))
Ακούω τι λες, αλλά επιμένω με πάθος στο παράλογό μου. Ξέρω ότι η κοινή λογική λέει ότι αυτή η δράση βοηθάει, απλώς θεωρώ ότι αυτό από το οποίο μας σώζει δεν θα έπρεπε να μας απασχολεί. (Όσο μετριάζουμε τις συνέπειές του, αυτό το "πράγμα" όχι μόνο επιβιώνει αλλά και δυναμώνει, αυτή είναι η γνώμη μου.)
Όσο για τον Γρηγορόπουλο, το βίντεο δεν τον έσωσε. (Δεν με ενδιαφέρει καθόλου, βλέπεις, η δημοκρατία ως μέσον δικαίωσης - οι Γρηγορόπουλοι μόνο με ενδιαφέρουν.)
Ευχαριστώ για το βίντεο.